Thuis

12 January 2009
By poezie on 23:00

Nu dicht bij U
is de wereld nog niet anders
slaat regen onverminderd op de daken.

Terwijl wij samen zijn
lijkt angst nog niet verdwenen
sla ik mijn ogen al weer neer.

Laat het niet langer duren
voor Uw hand mijn lichaam raakt
en daarmee thuis mijn hart.

xa9 Niels van Donselaar