liep U in een wolk van haat, rumoer
stil naar de heuvels van de dood
en telkens weer grijp ik dat kruis
dat U te veel, te bruut gedragen hebt

mijn God ik kom tekort
om nood te ondervangen en te vervullen mijn verlangen
ik kom van alles steeds tekort

eenzaam een langgerekte kreet
als het rantsoen dat velen leven deed
in trots ontdekt dat ik ontvangen mag
want hier een leeggestorven kruis